Misafir..

​Enginar kalbinden sonra enginarlı dolma da gerek asma yaprağı gerekse pazı yaprağı ile birlikte yaptığımız zor yemeklerden..

Enginarı sap kısmından ayırdıktan sonra kalp kısmının dış yaprakları alınıyor üst kısmı dümdüz kesildikten sonra iç kısmı alınıyor en iyi alım sağlam bir tatlı kaşığı ile oyularak  yapılması, böylelikle enginarın göbeğinde açılan boşluğa dolma harcı konacaktır 🙂 bu işlem devam ederken diğer bir kapta az limon suyu  ilave suda bekletilir. Bu sebzenin kararmasını önleyen çaredir. .

Sapları da dolma tenceresine  konup, yemeğe tad olacaktır, onlar da kesilerek limonlu suda bekletilir. Pazı yaprakları kaynar sudan geçirilir. Bu arada dana kıyması içine domates soğan,maydanoz,yağ,limon suyu birde bir kahve fincanı pirinç ilave edilirken tabi salça da konacaktır. Harç hazırsa olay bitmiştir. İşlem tamamdır 🙂

El o kadar alışık ki harç ile enginar ile pazıda eksiklik,zorluk yaşanmaz. Tencerede  dizim de dikkatli olmak gerek çūnkū dolma piserken tencerede ūzerine tabak konacakır.

Eskiden önemli misafirlere yapılan bu yemek Kıbrıs mutfağının vazgeçilmezi.. 

Annemlerin de misafirleri hiç eksik olmuyordu..1974 sonrasında deniz için yerimiz abone olduğumuz Dome Otel idi . Özdemir ve Kandemir oğlum babalarından yüzme dersini orda alıp her gün öğleden sonraları ve cumartesi pazar ise tam gün mesai gibi otelin o günkü doğal yapısında denize girerdik. O zamanlarda da sanatçılar hep dome otelde konaklarlamakta idi..Şimdiki oteller yoktu..

O günlerden hatırlıyorum Zerrin Özer, Ahmet Özhan hep sohbetlerde var olandı.. Gerek Türkiye ‘den olsun gerek Alman gerekse İngiliz babam onlarla konuşmakta bir nevi Kıbrıs meselesini Kıbrıs kültürünü anlatan bu tavrı ile de plajda aranan bir kişilikti. Konuyu nereye bağlayacağım:)) bazen Lefkoşa ‘ya evimize yemeğe misafir de davet etmektedir. İşte o günlerden birinde soframızdaki misafire de ikram enginar dolması, öyle bir an olduki misafir yutkunuyor,yutma zorluğu çekiyor. . Gūlermisin ağlarımısın .. Değişik bir andı enginar dolması yapraklarını ağzında çiğneyen misafirimiz yaprakları ağzından çıkarmaya da utanıyordu..Bu hoş bir anı oldu, her enginar dolması yaptığımda aklıma geliyor..

Severek yapılan yemeğin tadına doyum olmaz,yenen yerde de bereket olduğuna göre o zaman pişirmeye devam..Sağlıklı günlere..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s